“Na Jezus’ afscheid kwamen de apostelen samen, gegrepen door de kracht van zijn Geest, om verder te leven van zijn leven en van zijn aanwezigheid als de Verrezene. Verenigd in zijn naam, verkondigden zij de kracht van zijn Boodschap en het Goede Nieuws: dat nieuw leven in Hem mogelijk is..Zo ontstonden de eerste christengemeenschappen.”                                                        Constituties nr 58

 

De communiteit is:

  • een teken van de gestorven en verrezen Christus, een teken van de aanwezigheid van het Rijk van God en de plaats waar men ieders zending deelt en onthaalt.
  • de plaats bij uitstek waar wij geroepen zijn om de onderlinge liefde te beleven. Het is een apostolische gemeenschap, daarom laat ze zich bevragen door de gebeurtenissen en het leven van mensen dichtbij en veraf.
  • een leefgemeenschap waar ieder met haar medezusters haar apostolische taak kan bespreken, en onderzoeken in hoeverre zij trouw is aan de oproepen en de haar toevertrouwde zending.

Het geloof is het fundament van onze onderlinge liefde en de Drie-ene God is de bron. De communiteit wordt beleefd in een samen delen, oprechte relaties, wederzijds vertrouwen en dienstbaarheid.

Als apostolische religieuzen is ons leven een antwoord op Gods oneindige liefde:

  • die ons heeft geraakt en ons vraagt te leven in beschikbaarheid voor onze medemensen,
  • die ons hart bevrijdt van elke vorm van bezit, en ons uitnodigt met anderen te delen,
  • die ons diep met Christus verenigt, die zijn wezen en zending van de Vader ontvangt.



Message de Soeur Martine MEUWISSEN

supérieure générale

 

Noël 2017

 

Kerstmis 2017

 

Christmas 2017